23 was hij. Vriendelijk en goedlachs. Maar op 8 april 2018 stopte het hart van Michael Goolaerts zomaar met kloppen, ergens op een vergeten kasseiweg tussen Parijs en Roubaix. Wout van Aert was die dag zijn ploegmaat en is een van de vele getuigen die in het boek ‘Mercikes’ van onze regiosportjournalist Erik Vandeweyer het verhaal van die fatale dag doen. Een dag die nog altijd een pijnlijk open einde heeft: “We moesten een document ondertekenen dat het Franse gerecht onze Michael zonder ons medeweten terug mag opgraven.”

23 was hij. Vriendelijk en goedlachs. Ambitieus ook, want als tweedejaarsprof bij het kleine Veranda’s Willems wou hij de wereld bewijzen dat hij als wielrenner een toekomst had. Maar op 8 april 2018 stierf Michael Goolaerts, ergens op een vergeten kasseiweg tussen Parijs en Roubaix. Zijn hart stopte simpelweg met kloppen. Wout van Aert was die dag zijn ploegmaat en is een van de vele getuigen die in het boek ‘Mercikes’ van onze regiosportjournalist Erik Vandeweyer het verhaal van die fatale dag doen. Een dag die trouwens nog altijd een pijnlijk open einde heeft: niemand die weet of het onderzoek nog loopt of niet.

Voetbal Vlaanderen heeft deel twee van ‘More Than 90 Minutes’ online geplaatst. In deze aflevering wordt een documentaire gemaakt over de roemrijke geschiedenis van Racing Mechelen. Verschillende supporters, onder wie F.C. De Kampioenen-icoon Jaak Van Assche, doen hun verhaal en werpen hun licht op een geschiedenis die meer dan honderd jaar teruggaat.

De emoties in Overijse liepen hoog op bij Patrick Evenepoel, de papa van Remco die even daarvoor zijn zoon de comebackzege in de Brabantse Pijl zag opdragen aan Pascal Vanherberghen. Zijn beste vriend die hij vorige maand moest afstaan. Een overlijden dat nazinderde in zowel de wereld van de koers als het voetbal, waar Vanherbergen ook op z’n zestigste nog keeperstrainer was bij Pepingen-Halle en Kester-Gooik. “Ik kan mij nauwelijks de lege plaats op de bank inbeelden.”